Get Adobe Flash player

Aleksandrów Kujawski - co warto zobaczyć

 

 

Nasz spacer rozpoczynamy od siedziby Miejskiej Biblioteki Publicznej w Aleksandrowie Kujawskim przy ul. Słowackiego 10, tuż obok kładki dla pieszych nad torami kolejowymi.

  • Kierujemy się w stronę pobliskiej ul. Słowackiego (przejście pod gmachem naprzeciw kładki). Po prawej stronie mijamy siedzibę Starostwa Powiatowego i Urzędu Miasta. Pod rozłożystym dębem, będącym pomnikiem przyrody, przechodzimy na drugą stronę ul. Słowackiego i wchodzimy w ul. Strażacką. Docieramy do jej końca i skręcamy w prawo w ul. Graniczną. Po lewej stronie znajduje się obelisk upamiętniający miejsce straceń mieszkańców powiatu Aleksandrów Kujawski w latach 1939 – 1945, również po lewej stronie widoczny jest kościół księży salezjanów pw. NMP Wspomożenia Wiernych.
  • Docieramy do skrzyżowania z ul. Sikorskiego i Chopina. Skręcamy w prawo w ul. Chopina. Po lewej stronie znajduje się cmentarz parafialny.

Aleksandrowski cmentarz, z drugiej połowy XIX w. z zabytkową kapliczką oraz licznymi starymi grobowcami, to miejsce wiecznego spoczynku wielu pokoleń mieszkańców. Spoczywa tu m.in. Maria Danilewicz Zielińska, Wacław Bębnowski, Konstanty Krynicki, rodzice Edwarda Stachury i wielu innych zasłużonych dla Aleksandrowa Kujawskiego. Jest tu kwatera żołnierzy poległych w 1920 r., ofiar II wojny światowej oraz kwatera żołnierzy radzieckich poległych w 1945 r.

    • Kierując się w stronę centrum, po lewej stronie mijamy budynek Kolegium Kujawskiego X.X. Salezjanów z lat 1913-1916 i 1927.

W 1919 r., dzięki staraniom ks. Fr. Szczygłowskiego, do Aleksandrowa przybyli salezjanie, którym powierzono prowadzenie szkoły. Z przerwami na działania wojenne szkoła funkcjonowała do 1955 roku, kiedy to przejęły ją władze komunistyczne. Dopiero w 1991 r. salezjanie ponownie otworzyli szkołę. Obecnie, wraz z figurą św. Jana Bosko, jest to jeden z ładniejszych obiektów w Aleksandrowie Kujawskim.

  • Trzymając się tej drogi po lewej stronie zobaczymy monument.

W 1991 r. zdemontowano pomnik „Wdzięczności”, a na jego miejscu powstał monument upamiętniający Konstytucję 3 Maja, którego projektantem był artysta-plastyk Tadeusz Wojtasik.

  • Kilkadziesiąt metrów dalej, również po lewej stronie stoi dom Markowskich.

Zasłużona dla miasta rodzina Markowskich przybyła do Aleksandrowa w styczniu 1905 roku. Wilhelm Markowski prowadził aptekę, a jego córka Maria Danilewicz Zielińska rozsławiła miejsce swego urodzenia, jako pisarka.

  • Mijając kolejne budynki dochodzimy do skrzyżowania ulicy Chopina z ulicą Słowackiego i Narutowicza. Idziemy cały czas prosto wchodząc w ulicę Dworcową, po lewej stronie mijamy zabytkowy budynek poczty.

Gmach Urzędu Pocztowego jest świadkiem początków miasta. Pobudowano go z cegły w końcu XIX wieku, jako jeden z elementów zagospodarowania terenów dworca.

Na placu przed pocztą znajduje się Pomnik Lotników Polskich oraz tablica poświęcona martyrologii lotników.

  • Zbaczając z wyznaczonej trasy w ulicę Narutowicza dotrzeć można do znajdującego się, w odległości około 1 kilometra, Ukraińskiego Cmentarza Wojskowego, przy którym od 1993 r. w pierwszą sobotę czerwca spotykają się wyznawcy różnych religii, przedstawiciele różnych kultur i języków.
  • Kontynuując naszą wędrówkę ulicą Dworcową przechodzimy przez tory kolejowe i docieramy do kościoła parafialnego pw. Przemienienia Pańskiego.

Kościół zbudowany został w latach 1896-1905 w stylu neogotyckim. Początkowo był kaplicą kolejarzy przy stacji granicznej i komorze celnej. Do 1918 r. był kościołem filialnym parafii Służewo.

  • Idąc ulicą Dworcową dochodzimy do skrzyżowania z ulicą Parkową i Lipową. Skręcamy w lewo w ulicę Wyspiańskiego. Po lewej stronie mijamy Kujawskie Zakłady Poligraficzne DRUK-PAK, a po prawej park z usytuowanym w głębi gmachem Miejskiego Centrum Kultury.
  • Idziemy dalej by po prawej stronie wejść na teren Zespołu Szkół Nr 1 CKP.

Tu znajduje się Pałac Trojanowskich wybudowany około1900 roku. Pałacyk usytuowany jest w malowniczym parku, w którym znajduje się 11 dębów uznawanych za pomniki przyrody.

  • Kolejno mijamy budynek szkoły i internatu by dojść do Dolinki Szwajcarskiej.

Jest ona położona na stoku, który opada wąwozami do doliny Wisły i jest świadkiem bogatej niegdyś szaty leśnej Kujaw. Trasa tej ścieżki dydaktycznej jest łatwo dostępna i umożliwia zorganizowanie wycieczek pieszych, rowerowych jak i konnych.

  • Kierując się w prawo mijamy oczyszczalnię. Kolejny zakręt w prawo, na skrzyżowaniu, zaprowadzi nas pod górę na miejsce upamiętniające cmentarz żydowski. Tablica znajduje się po lewej stronie.
  • Na rozwidleniu dróg, idąc prosto, wchodzimy na ulicę Wspólną (droga gruntowa), przy której znajdują się pozostałości cmentarza prawosławnego, pochodzącego z II połowy XIX w.
  • Kontynuując podróż dojdziemy do ulicy Wojska Polskiego. Skręcając w lewo zobaczymy pomnik ku czci pamięci ofiar niemieckich z 1945 roku, a skręcając w prawo dochodzimy do centrum miasta.
  • Po lewej stronie mijamy dom pracowników kolei nr 1 z 1893 – 1895 roku, a w głębi widzimy zabytkową wieżę ciśnień z 1895 r.
  • Na ulicy Wojska Polskiego znajduje się po prawej stronie pałacyk. Prawdopodobnie został on pobudowany w 1867 roku przez hrabiego Trojanowskiego.
  • Po lewej stronie usytuowany jest sklep Tesco. Niegdyś w tym miejscu stała cerkiew. W pobliżu, po lewej stronie ulicy, znajduje się Aleksandrowska Izba Pamięci i kaplica prawosławna, w jednym budynku, a w głębi widać dworzec kolejowy.
  • Przechodząc na prawą stronę Wojska Polskiego mijamy budynek klasztorny Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia NMP z 1880 roku. Od frontu usytuowany jest pomnik błogosławionego Edmunda Bojanowskiego, a od strony ulicy Szkolnej – tablica poświęcona bł. Edwardowi Grzymale, patronowi miasta.
  • Idąc dalej mijamy Willę „ Radwan” również pochodzącą z około 1880 roku. Po odnowieniu znalazły w niej miejsce restauracja i hotel.
  • Na wprost, spośród drzew, wynurza się wieża kościoła parafialnego pw. Przemienienia Pańskiego, po lewej stronie rozpościera się park im. Jana Pawła II wraz z obeliskiem Jemu poświęconym.
  • Wracamy ulicą Wojska Polskiego i dochodzimy do dworca kolejowego.

Został on wzniesiony w latach 1860-1862, a później rozbudowany. Jest najdłuższym dworcem w Europie. Był świadkiem wielu historycznych wydarzeń. W tej chwili trwa renowacja tego zabytkowego budynku.

  • Przechodzimy przez kładkę koło dworca kolejowego na drugą stronę i docieramy do Miejskiej Biblioteki Publicznej. W tym miejscu kończy się nasza wędrówka.